Birlik olan Rusya ve Avusturya’nın 1788′de Osmanlılara saldırması, bu iki ülkeye pek bir kazanç sağlamadı ama, artık Türklerin taarruzu değil savunmayı düşündüğünü bir kez daha ortaya koydu. Bir yıl sonra meydana gelen Fransız İhtilali, sadece Fransa’daki “eski rejim”i yıkmakla kalmadı, başta Osmanlı toprakları olmak üzere bütün dünyada önemli gelişmelere sebep oldu.
Fransız İhtilali’nin en önemli sonuçlarından biri, “millet” ve “milliyet” duygularını gün yüzüne çıkarması oldu. Artık Osmanlı topraklarında yaşayan Sırp, Hırvat, Bulgar, Arnavut, Rum ve Karadağlılar, kendilerini yalnız Katolik veya Ortodoks değil, aynı zamanda ayrı birer millet olarak görmeye başladılar. Bunun doğal sonucu olarak da kendi devletlerini kurmak üzere harekete geçtiler. Böylece Rusya, yalnız Ortodoksların değil, aynı zamanda “Slav” ırkının (Bulgar, Sırp, Hırvat vs.) da koruyucusu rolünü üstlenmeye başladı.
Pek çok ayrı din ve ırktan milletleri kendi yönetimi altında toplayan, Tuna’dan Kızıl Deniz’e, İran’dan Tunus’a kadar çok geniş bir coğrafyaya yayılmış Osmanlı İmparatorluğu için daha da sıkıntılı bir dönem başlamıştı. Osmanlı artık yalnız dıştan değil, içten de tehdit altına giriyordu. Osmanlı’yı sıkıntıya sokacak bölgelerin başında pek çok farklı milleti barındıran Balkan coğrafyası geliyordu. Osmanlı’nın dış düşmanlara karşı sürekli yenilmesi, Balkanların kısa sürede karışmasına sebep oldu. 18. Yüzyıl boyunca önemli mağlubiyetler yaşayan ve toprak kaybeden Osmanlı, 19. Yüzyıla büyük sıkıntılarla giriyordu.